Ding #16 instant messaging

Als ik het goed begrijp krijg je van al@din binnen vijf dagen antwoord. Lijkt me dus niet echt ‘instant’? MSN heb ik nooit echt aan gedaan. Toen ik echt in de MSN-leeftijd was hing ik gewoon tot heel laat met vrienden op het schoolplein en stuurde af en toe een sms-je. Want alles was dan inmiddels wel gezegd. Wel heel praktisch werd het toen mensen naar het buitenland gingen. Maar zodra er skype was vond ik dat toch de betere optie. Gewoon praten zonder de vertraging van het typen, elkaar zien en horen. En die storende emoticons kunnen dan ook achterwege blijven. Daar ben ik dan denk ik ook weinig meegaand in. Vind ik over het algemeen toch echt een verarming van de taal. In plaats van een verrijking.

Het medium is dus niet nieuw voor me. Daarom dwaal ik misschien ook een beetje af. Of het geschikt is voor het NA? Ook daar heb ik al wel over nagedacht. Ja. Het kan heel geschikt zijn. In tijden van eindexamens willen leerlingen opeens alles weten. En ook andere klanten voelen zich veel beter geholpen wanneer ze ‘persoonlijk’ antwoord krijgen. In plaats van moeten zoeken in de FAQ. Probleem is wel meteen dat je iemand moet hebben die daadwerkelijk plaats neemt achter de computer en die interactie mogelijk maakt. Vraag me af of we daar de capaciteit voor hebben. En als je alleen op gezette tijden je vraag kunt stellen: is dan een mail sturen niet net zo gemakkelijk? Wat me echt heel mooi lijkt is waar ze in Engeland bij de British Archives mee werken: the virtual classroom. Eigenlijk een soort chatroom maar dan als lesomgeving. Je zou kunnen bepleiten dat dit de live interaction ondermijnt. Anderzijds moeten ze nu eenmaal op de computer aan de slag. Als ze ondanks het feit dat ze allemaal achter dat ding werken samenwerken, communiceren, in elkaars werk kunnen bijdragen én plezier hebben lijkt het mij een meerwaarde.