Het valt me nog mee als ik het lijstje bekijkt. Bij Archief 2.0 én Linkedin heb ik al een account. Dit moment ga ik dan toch maar een facebook account aanmaken. Van het weekend werd ik nog door een middelbare school vriend gepest dat ik ook zo anti-mobiel was. En daarna er toch aan ging. Eigenlijk zou ik gewaarschuwd moeten zijn, pas op voor cynisme en weigering mee te veranderen want je moet wel.
Aanmelden bij Facebook. Eerst moet je je naam, achternaam, geslacht en geboortedatum invullen. In kleine lettertjes eronder staat ‘waarom moet ik dit invullen’. Het volgende scherm meldt dat ik eerst moet zijn aangemeld om bij deze informatie te komen! Bovenin lees ik naast de button ‘Registreren’: Met Facebook ben je verbonden en deel je alles met iedereen in je leven. Nou, nou, ze weten de twijfelende gebruiker wel over de streep te trekken. Alles delen met iedereen in je leven. Dat lijkt me op zijn minst een vervaging tussen zakelijk en privé. Dat is ook meteen wat me aantrekt bij Linkedin. Daar gaat het juist wel om zakelijke informatie.
Natuurlijk beslis jezelf wat er op zo’n website komt te staan… hoewel? Ondanks het feit dat ik zelf geen account heb, heb ik met een zoekactie wel eens een stuk of tien foto’s van mezelf terug gevonden in accounts van anderen. Die mij dan een zogenaamde ‘tag’ hadden gegeven…
Los van al deze twijfels: Archief 2.0 heeft er al voor gezorgd dat ik contacten heb met educatieve medewerkers bij archieven door het hele land. En het is erg prettig dat dit op een forum plaatsvindt zodat iedereen die het wil volgen kan volgen en/of deelnemen.
Mijn tijdelijke conclusie: in elk geval voor gebruik van zakelijke sociale netwerken. Ook voor onderzoekers kan het heel interessant zijn hun informatie te delen en niet opnieuw het wiel te hoeven uitvinden.
Het sociale netwerk puur als sociale bezigheid: ik twijfel nog. Blijf het een vreemd gegeven vinden dat mensen via via via zo veel over je te weten kunnen komen (en ben dus ook nog niet verder gekomen als de aanmeldingspagina van facebook en via de acount van 23 dingen). Óf dit wordt iets waar ik weer geruime tijd aan moet wennen en dan toch mee ga doen. Óf het wennen duurt zo lang dat het medium al weer vervangen is door iets anders (zoals in het geval van msn).
Toch denk ik dat het langzaam aan het schuiven is hoor.
BeantwoordenVerwijderenNiet alleen door druk van onderop, door sociale netwerken. Waardoor privé en werk meer en meer door elkaar lopen. Subgroepen op hyves van collega's, twitter-accounts van je werk.
Daarnaast zie je dat (van bovenop gedreven) de (rijks)overheid zich meer en meer richt op het zogenaamde nieuwe werken of de nieuwe rijkswerkplek. Waarbij (ongetwijfeld) die twee domeinen meer in elkaar zullen grijpen en door elkaar zullen lopen.